2014–2019 yılları arasında Kozan’da belediye başkanlığı yapan Musa Öztürk’ün hayata geçirdiği yağmur drenaj hatları işte tam da böyle bir hizmetti. O günlerde kimileri için “gözle görünmeyen”, kimileri için “oy getirmeyen” bir yatırımdı. Hatta kendi aramızda, “Başkanım bu işler seçim kaybettirir” dediğimiz zamanlar bile oldu. Çünkü insan çoğu zaman üst yapıyı görür; asfaltı, parkı, ışığı… Ama toprağın altına gömülen borunun kıymeti, yağmur yağmadan anlaşılmaz.
Rahmetli Mustafa Azgın için de zamanında çok söz söylenmişti. Açtığı caddeler eleştirilmiş, yüklenilmişti. Yıllar sonra ise aynı caddeler için dua edildi. İşte siyaset böyledir; hizmeti yapan eleştirilir, zaman geçer, hak teslim edilir.
Dört gündür aralıksız yağan yağmura rağmen çevre ilçeler sellerle boğuşurken, bizim ana caddelerimizde vatandaşın ayağı ıslanmıyorsa; bir zamanlar Saimbeyli Caddesi’nde su birikintisinde olta atıp haber yaptığımız günlerden bugünlere geldiysek; bilin ki bu bir tesadüf değildir. Bu, yıllar önce atılmış bir imzanın, toprağın altına bırakılmış bir emeğin sonucudur.
Altyapı görünmez ama şehri ayakta tutar.
Altyapı alkış almaz ama felaketi önler.
Altyapı oy hesabı yapmaz ama insanın duasını alır.
Vefa işte tam burada başlar.
Hizmeti yapanı, zor zamanda hatırlamakla başlar.
Sadece eleştirirken değil, hakkını teslim ederken de konuşmakla başlar.
Bugün Kozan’ın sokaklarında su taşmıyorsa, ana arterlerde hayat akmaya devam ediyorsa, bunun altında emeği olanlara bir teşekkür borcumuz var. Siyaset gelip geçer, makamlar değişir; ama şehre bırakılan eser kalır.
“Eşek ölür semeri kalır, insan ölür eseri kalır” derler ya…
Bugün o sözün ne kadar doğru olduğunu bir kez daha görüyoruz.
Vefa, gecikmiş bir alkış değil; zamanında teslim edilmiş bir haktır.
Ve bugün o hakkı teslim etme günüdür.
Teşekkürler Musa Öztürk.
Şehre bıraktığın iz, yağmur yağdığında daha net görünüyor.