Teknoloji artık günümüz dünyasında sadece bir araç değil, hayatın tam merkezinde yer alan bir güç haline geldi. Bu gücün en dikkat çekici unsurlarından biri ise hiç şüphesiz yapay zeka ...
İnsan aklının ürünü olan bu sistemler, bugün geldiğimiz noktada insanın yerini alabilecek bir noktaya doğru hızlıca ilerleme kaydediyor.
Sağlıktan eğitime, ulaşımdan iletişime kadar pek çok sektörde zaman kazandırıldığı düşüncesini destekleyen, bir öğrencinin öğrenmesini kolaylaştıran ya da günlük işlerimizi birkaç tıkla halletmemizi sağlayan bu sistemler, modern çağın vazgeçilmezleri haline geldi.
Ancak her kolaylık beraberinde bir alışkanlık edinimi kazandırıyor. Yapay zekânın sunduğu bu konfor, insanın üretme, araştırma ve öğrenme güdüsünü zayıflatma riski taşıyor. Bilgiye ulaşmak artık saniyeler sürerken kolay bir şekilde erişimi sağlarken , o bilgiye ulaşma sürecinde kazanılan deneyimler yavaş yavaş yok oluyor. İnsan, düşünmek yerine hazır olana yöneldikçe, zihinsel tembelliğe sürüklenme tehlikesiyle karşı karşıya kalıyor ne yazıkki ...
Bu da bizi teknoloji bağımlısı öğrenmeden uzak bir tutum içerisine sürüklüyor .
Alışkanlıklar değişiyor , sadece odak noktası teknoloji üzerine yoğunlaşıyor .
İnsan çevresini, doğasını tanımaya dahi uzak .
Kendini ve yeteneklerini keşfetmemek insanı körelten ,çürüten bir durum.
Yavaş yavaş bu cihazların zihinsel bir körelme evresinide an be an yaşıcaz artık. Farkına varmadan bu durumun içinde bulunuyoruz.
Bazı meslekler için bir tehdit durumuna dönüşebilir zamanla ,
Daha da önemlisi de , yapay zekânın birçok mesleğin önüne geçebilecek konumda olması, iş gücü açısından ciddi bir belirsizlik yaratıyor. Bugün bir insanın yıllarca emek vererek öğrendiği bir meslek, yarın için bir tehdit unsuruna dönüşebilir . Bu durum sadece ekonomik değil, aynı zamanda psikolojik bir kaygıyı da beraberinde getirecek elbet .
Öte yandan mesele sadece meslekler değil. Yapay zekâ, insan ilişkilerini de dolaylı olarak etkiliyor. İnsanlar arasındaki iletişim azalırken, dijital sistemlerle kurulan bağlar artıyor. Oysa insanı insan yapan, hissetmek, düşünmek ve paylaşmaktır. Eğer bu değerler geri planda kalırsa, teknoloji ilerlerken insanlık geride kalabilir.
Sonuç olarak yapay zekâ ne tamamen bir tehdit ne de tamamen bir kurtarıcıdır. Asıl mesele, onu nasıl kullandığımızla bağlı olduğunu düşünüyorum.. Eğer yapay zekâyı bir destek aracı olarak görür, düşünme ve üretme sorumluluğunu elimizden bırakmazsak, bu teknoloji insanlığın en büyük yardımcısı olabilir. Aksi halde, kendi ürettiğimiz bir sistemin gerisinde kalmak kaçınılmaz hale gelebilir.
Yapay zekâ geliştirirken , biz insan olarak ne kadar gelişiyoruz? Ya da neyi kadar geride kalıyoruz.
Sorgulamayı unuttuğumuz ,kitap okumayı unuttuğumuz şu dönemler daha ne kadar bizleri esiri altına alacak.
Bir de en önemlisi ne kadar güvenilir ?
Kişi bilgilerine erişim ,banka hesaplarından tutun a' dan z 'ye her şey dijital ortamda kayıtlı .
Öğrenme sadece dijital ortamda kalmamalı hem fiziksel dokunuş ve zihinsel yükleme yapmamız gerekiyor.
İnsan olmayı gerekliliğini yaşam felsefesi haline getirmeliyiz.
Sevgiler...